W ostatnich latach w stomatologii obserwuje się duży postęp. Jeszcze kilka lat temu niektórych zębów, które były w dużym stopniu zaatakowane i zniszczone próchnicą nie dało się uratować. Dzisiaj jest to jak najbardziej możliwe. Przede wszystkim przyczynił się do tego rozwój endodoncji, czyli działu stomatologii zachowawczej, która zajmuje się rozpoznawaniem i leczeniem chorób miazgi zęba oraz leczeniem chorób tkanek okołowierzchołkowych. W tym wypadku podstawową metodę leczenia stanowi leczenie kanałowe, które współcześnie do kontroli leczenia wykorzystuje endometry oraz mikroskopy operacyjne.

Wskazania do leczenia endodontycznego

Wskazaniem do leczenia endodontycznego są przede wszystkim głębokie ubytki próchnicze, martwica miazgi, złamanie lub zwichnięcie zęba, wskazania protetyczne przed wykonaniem koronki lub mostku.

Przeciwwskazania

Pomimo, że leczenie kanałowe może uratować ząb, to jednak nie każdy pacjent może skorzystać z tej metody. Absolutnie z takiego leczenia nie mogą skorzystać osoby z tzw. grupy ryzyka, do której należą: choroby serca, naczyń, czy choroby metaboliczne. Inną grupę stanowią osoby ze złą higieną jamy ustnej.

Leczenie endodontyczne

W dużym uproszczeniu leczenie polega na usunięciu martwej i zainfekowanej miazgi zęba z komory oraz z kanału korzeni zębowych. Stomatolog musi mechanicznie i chemicznie oczyścić oraz poszerzyć kanały korzeniowe na całej ich długości. Czynność ta wykonywana jest za pomocą specjalnych narzędzi kanałowych. W całym leczeniu bardzo ważną czynnością jest obfite płukanie kanałów środkami chemicznymi, jak na przykład: podchlorynem sodu, czy alkoholem izopropylowym.

Kiedy kanał zostanie już oczyszczony pozostaje wypełnienie go specjalnym materiałem, czyli gutaperką. Kanał musi być szczelnie wypełniony materiałem.

Niekiedy może się zdarzyć sytuacja kiedy ząb leczony kanałowo zaczyna boleć i wtedy konieczne jest powtórne leczenie.

Leczenie kanałowe chroni ząb przed ekstrakcją.

Endodoncja, czy ekstrakcja?

Często pacjenci stają przed wyborem jakim jest podjecie decyzji o leczeniu kanałowym lub ekstrakcji zęba. Dokonując wyboru należy pamiętać, że ekstrakcja jest nieodwracalna i wymaga uzupełnienia braku zębowego, więc jeżeli istnieje choćby mała szansa na uratowanie zęba, to należy z niej skorzystać. Biorąc pod uwagę najnowsze osiągnięcia w endodoncji oraz brak przeciwwskazań zdrowotnych, to lepiej jest zdecydować się na leczenie. Wbrew pozorom jest to zabieg o wiele tańszy.

Po dokonanej ekstrakcji w dziąśle pozostaje dziura po zębie, którą należy uzupełnić, ponieważ w przeciwnym wypadku może dojść do tzw. wysuwania się zębów przeciwstawnych, przesuwania i obracania się zębów sąsiadujących oraz zaniku kości, co z kolei może doprowadzić do utraty kolejnych zębów.

Uzupełnianie braków zębowych jest inwestycją bardziej kosztowną, aniżeli zabieg endodontyczny. Najczęściej braki zębowe uzupełnia się implantami lub za pomocą mostków.